16.3.11

Η τρομοκρατία των Bοηθών.

Ήταν Παρασκευή βράδυ, ήμουν πολύ κουρασμένη και ήθελα σαν τρελή να πάω στην Πρίζα, στην πλατεία Καρύτση, όπου θα αποχαιρετούσαμε όλοι μαζί οι φίλοι, μία πολυαγαπημένη φίλη.
Ήμουν ντυμένη και βαμμένη, έτοιμη να φύγω, όταν φούντωσα με μία ατάκα του δευτερολέπτου και μου γύρισε το μάτι στο λευκό.
Τσακωθήκαμε.  Τσακωθήκαμε με ένταση, με επιχειρήματα εκατέρωθεν, με attitude και με πόζες.
Όταν της είπα να φύγει ήξερα μέσα μου ότι της είπα να φύγει για πάντα.  Θεώρησα ότι αντιμετώπιζα έναν τοίχο αχαριστίας, και ακόμα και αν η έκρηξη μου δε δικαιολογείτο εκείνη τη στιγμή, μάλλον μάζευα μέσα μου παράπονα του παρελθόντος που κάπως έπρεπε να διοχετευτούν.
Έμεινα σπίτι το βράδυ τόσο στεναχωρημένη που μπορεί και να έκλαψα.
Την επόμενη μέρα κατέβασα όλα τα ποστ ιτ της από το ψυγείο και μάζεψα τα λιγοστά πράγματά της σε μία σακούλα.
Με την καρδιά δεμένη κόμπο της έστειλα το μήνυμα του δειλού γκόμενου ότι "δεν πάει άλλο" και απέμεινα να αναρωτιέμαι για ώρες αν έκανα το σωστό.  Αν τα ζύγισα αντικειμενικά, αν αυτά που έχανα ήταν λιγότερα από αυτά που κέρδιζα, αν ήταν η οικογένειά μου και εγώ έτοιμη για το επόμενο βήμα, αν άξιζε να τινάξω στον αέρα μία κατάσταση που είχε αρχίσει να στρώνει, αν έπρεπε να κάνω μόκο και να το καταπιώ για χάρη των παιδιών μου.
Το συζήτησα πολύ και έφερνα στο νου μου μόνο τα αρνητικά, έτσι για να βοηθηθώ λίγο και να πάω παρακάτω.  Εκείνη μίλησε σε κοινούς γνωστούς, και ενώ είχε πέσει στα πατώματα μου έστειλε ένα μήνυμα υπεράνω.  Την λυπήθηκα.  Μετά θυμήθηκα κάτι άλλα και την ξελυπήθηκα.  Μετά σκέφτηκα το μωρό μου και την ξαναλυπήθηκα.  Δεν βγάζει πουθενά, πρέπει να προχωρήσω.
Αλλά όχι βάζοντας το κόκκινο κραγιόν, ούτε πίνοντας δύο ποτηράκια παραπάνω.  Σ'αυτή τη σχέση θα παίζουμε μπάλα με ένστικτο και ανθρωπιά, με ελπίδα και γενναιοδωρία.
Έτσι είναι.  'Οταν αλλάζεις την γυναίκα που βοηθάει με τα παιδιά, είναι σαν να χωρίζεις με γκόμενο μες στην καψούρα.  Τέτοια αμφιβολία για το μέλλον και τόση απελπισία.
Αλλά τώρα που ξαναξεκίνησα το dating βλέπω ότι η ζωή μια χαρά συνεχίζεται.  Και όπως στα γκομενικά, εγκλωβιζόμαστε και σε αυτές τις οικιακές σχέσεις από ανασφάλεια.
Εγώ όμως δε μασάω, κάνω το γύρο του κόσμου με interviews και θα βρεθεί και η επόμενη καψούρα - αρκεί αυτή τη φορά να εξελιχθεί σε γάμο, ε?

πι.ες: ξέρω, πιο πολύ ενδιαφέρον θα είχε ένα actual καψουροπόστ, αλλά τί να κάνω, με αυτά ασχολούμαι τον τελευταίο καιρό. άντε, και την άλλη φορά για παιδικούς σταθμούς.
πι.ες 2: η Πρίζα με μάρανε. Οι μαμάδες με τις μαμάδες κοριτσάκι μου, μπας και βάλεις μυαλό. Αυτοί οι μπλεγμένοι ρόλοι είναι του διαβόλου, το λέει και η Αλίνα Χατζιδάκι στο Marie Claire.

9 σχόλια:

  1. το ότι εγώ δε θυμάμαι ποιά είναι τα στάδια που περνάς όταν αλλάζεις γκόμενο πραγματικά με τάραξε!
    καλό ψάξιμο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. πω πω (με διαχωριστικό space)
    αγχώθηκα!
    Όχι για την καψούρα αλλά για το ότι θες να καταλήξει σε γάμο! Μα είναι δυνατόν;;;

    Μία φορά τυχαίνουν αυτά (γιατί περί τύχης απίστευτης πρόκειται!) και ΑΝ... Κι εσύ θες να ξανα-παντρευτείς (που λέει ο λόγος (σου)) και μάλιστα με οικιακή βοηθό;;;

    Το gaitanaki τα είπε όλα με το σχόλιό της!
    Γέλασα πολύ και συμβουλή μου να μην επενδύεις τόσο πολύ στη μελλοντική au pair (που λένε και στο χωριό μου) γιατί με τόσα που έχω ακούσει να συμβαίνουν σε όλες ανεξαιρέτως τις φίλες μου μαμάδες, νομίζω ότι το διαζυγιάκι όλες το έχουν στην τσέπη και μια και δυο ίσως και παραπάνω φορές.

    Το θέμα είναι όσο κρατήσει αυτή (!) η σχέση, να περνάτε καλά!
    (ατάκα εφηβικής καψούρας μου θύμισε αυτό...)

    φιλιάαααα και καλό κουράγιο & ψάξιμο.
    BE A BITCH και μη μασάς καθόλου. Αυτή που θα έχει balls, μας κάνει, οι άλλες να πάνε στο καλό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τα έχω περάσει και σε καταλαβαίνω απόλυτα. Σκέφτεσαι και το μωρό, πώς θα δεχτεί την καινούργια παρουσία.... άστα βράστα. Πάντως εμείς αλλαγή την αλλαγή έχουμε πέσει σε έναν άγγελο.

    Με τρόμαξε το σχόλιο της gaitanaki (ούτε εγώ θυμάμαι).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ... Giati eisai i klassiki mama pou prepei na kanei parea mono me mamades... teleiwne to thilasmo kai tha sou pw ego pou tha valeis se oles mas ta gyalia!!!!!! U know who... Lida

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. me agxwneis! kai paidikh stathmoi? exw arxisei na skeftomai apo twra! gia pes esy prwta pou exeis kai thn emepiria apo thn prwth fora?

    kai telika? den apoxairethses th filh? (egw ekei emeina apo olh thn istoria! :P san aytous pou rwtane sta anekdota "kai ti egine meta")

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ΚΑΛΟ Σ/Κ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙΣ ΜΕ ΤΑ ΖΟΥΖΟΥΝΙΑ ΣΟΥ.ΟΣΟ ΓΙΑ ΒΟΗΘΩ ΔΕΝ ΕΧΩ ΑΠΟΨΗ.ΜΟΛΙΣ ΓΕΝΝΗΣΑ ΤΟ 2ο Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΜΟΥ ΑΡΡΩΣΤΗΣΕ ΕΤΣΙ ΗΜΟΥΝ ΕΝΤΕΛΩΣ ΜΟΝΗ ΑΠΟ 3 ΗΜΕΡΩΝ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΤΟ ΜΩΡΟ.ΦΙΛΙΑ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Το περνάω κατά καιρούς. Τωρα ετοιμάζομαι να κάνω το μεγάλο άλμα και να δοκιμάσω χωρίς καμιά βοήθεια. Δεν είμαι σίγουρη αν ολη η οικογένεια είμαστε ετοιμοι γι΄ αυτό ή ο φόβος των οικονομικών με κατευθύνει.
    Είναι μια εξάρτηση πάντως. Μου πάτησες κουμπί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. update: νομίζω ότι σώθηκα. αυτό που λέει η mamma, ακριβώς, αλλαγή την αλλαγή....
    @efal:έχεις δίκιο. αλλά θέλω έναν άνθρωπο να τον κάνω οικογένεια, μόνο έτσι θα μπορώ να αφήνω τα παιδιά μου με όσο το δυνατόν λιγότερες σκέψεις...
    @biberologio: παιδικό σταθμό για το νο1 (δεν έχω βρει ακόμα...) και όχι δεν αποχαιρέτησα. πολύ μου στοίχισε αυτό.
    @ρεβέκκα: αυτά είναι ζόρια. και εγώ ασχολούμαι με βλακείες...
    @newagemama: good luck. θα στρώσει, είναι μεγάλο το άλμα όντως και θέλει πολύ ηρεμία από όλους. αλλά ξέρεις εσύ από αυτά ;-)
    @gaitanaki, mamma: αν σας χρειαστεί θα το θυμηθείτε. είναι σαν το ποδήλατο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Τουλάχιστον εσύ τσακώθηκες, μίλησες, φώναξες επιχειρηματολόγησες.Γιατί ξέρω κάποια άλλη που δεν είχε το θάρρος να με αντιμετωπίσει και θεώρησε πιο έντιμο να φύγει νύχτα από τη ζωή μου τριάντα χρόνια μετά. Μόλις επιβεβαίωσα για άλλη μια φορά πως οι άνθρωποι που είχαν αγνά αισθήματα για σένα, έχουν κάτι να σου πούν.Οι υπόλοιποι απλώς δεν θέλουν να παραδεχτούν ότι έσφαλαν (ή σε είχαν για τον π....).

    ΑπάντησηΔιαγραφή