15.1.13

Ο χειρότερος και ο "καλύτερος" μπαμπάς του κόσμου.

Στο σημερινό ποστ έχω κι άλλο guest.
Τον Βαγγέλη, aka Provato, έναν ακόμα πρώην συνάδελφο από εκείνα τα ωραία χρόνια, νυν δεν ξέρω, τα λέμε πάντως συχνά και νομίζω τον πρώτο μπλόγκερ που γνώρισα στην αληθινή ζωή.  Έβερ.
Του ζήτησα λοιπόν να γράψει κι εκείνος για το παρακάτω θέμα που με καίει, έξυσε το κεφάλι του, μου είπε ότι συμφωνεί με την γνώμη μου και άρα θα είμαστε σαν δύο γραφικές κωλόγριες που τα βρίζουν όλα, καταλήξαμε στο ότι δικό μου είναι το μπλογκ και άρα ό,τι θέλουμε κάνουμε και μετά γράψαμε αυτά.

(πες Μπεεε)

Ο πατέρας μου μαλώνει συνέχεια με την μητέρα μου γιατί όταν είναι η σειρά της να μαγειρέψει μιλάει στο τηλέφωνο ή δουλεύει μπροστά στο κομπιούτερ και όλo ξεχνάει να βάλει αλάτι στο φαΐ ή το καίει.  Και μετά ο πατέρας μου τρώει ανάλατα φαγητά ή καμμένα και όσο μασουλάει κάνει φάτσες αηδίας, βογκάει και βήχει σαν να είναι ήρωας σε καρτούν και λέει την μητέρα μου άμυαλη και αφηρημένη.  Αλλά ξέρω ότι κάνει πλάκα γιατί τα μάτια του είναι γελαστά και όταν η μητέρα μου δεν κοιτάει μου ρίχνει συνωμοτικά βλέμματα και κρυφογελάει...
Του πατέρα μου του αρέσει να έρχεται μαζί μου στο κρεβάτι για να μου διαβάσει αλλά κάθε φορά τον παίρνει ο ύπνος πριν καν φτάσει στο τέλος της πρώτης παραγράφου.  Τότε σηκώνομαι, τον σκεπάζω και τον αφήνω να κοιμάται στο κρεβάτι μου.  Και εγώ πηγαίνω στην κρεβατοκάμαρά του, στην μητέρα μου, η οποία κάνει λίγο στην άκρη, χωρίς να σηκώσει το κεφάλι από το μεταχειρισμένο βιβλίο που διαβάζει και μου τραβάει το πάπλωμα για να ξαπλώσω δίπλα της.  
Ο πατέρας μου όποτε του ζητάω να με βοηθήσει στην αριθμητική με κοιτάζει με τρομαγμένο ύφος, δεν ξέρει τίποτε από προσθέσεις και αφαιρέσεις - και αν ακούσει για πολλαπλασιασμό κοκκινίζει από αγωνία.  Εγώ επιμένω να με βοηθήσει και ας τον βλέπω πόσο δυσκολεύεται να παλεύει με αριθμούς και σύμβολα που δεν καταλαβαίνει... φυσάει, ξεφυσάει, τηλεφωνεί σε ένα φίλο του μαθηματικό... εγώ όλη αυτήν την ώρα κάθομαι δίπλα του, χαίρομαι και προσπαθώ να σκεφτώ ένα άλλο κόλπο για να τον έχω να κάθεται στη διπλανή καρέκλα όταν κάνω τα μαθήματά μου.  
Ο πατέρας μου όταν έχασε μαζί μου ένα στοίχημα έβαλε την γραβάτα του ανάποδα για να πάει στο γραφείο και μου έδειξε φωτογραφίες να είναι με την ανάποδη γραβάτα δίπλα στους συναδέλφους του. Και όταν έχασα εγώ ένα στοίχημα μαζί του, χρησιμοποίησε το διάλειμμά του στην δουλειά και ήρθε στο σχολείο για να δει ότι φορούσα μία κόκκινη και μία πράσινη κάλτσα.
Ο πατέρας μου δεν δουλεύει εδώ και πολλούς μήνες.  Στεναχωριέμαι γιατί είναι λυπημένος αλλά όταν ξαναβρεί δουλειά θα μου λείπει που δεν θα είναι στο σπίτι όταν γυρνάω από το σχολείο.
Ο πατέρας μου φέτος μου έκανε δώρο μία επιταγή που είχε φτιάξει μόνος του.  Ήταν επιταγή εξαργύρωσης αταξίας που θα πει ότι αν κάνω κάποια αταξία και τον εκνευρίσω θα του δώσω την επιταγή και θα κάνει σαν να μην συνέβη τίποτε.  Στην αδελφή μου πήρε μία επιταγή "επιστροφής αργά στο σπίτι Σάββατο βράδυ".
Ο πατέρας μου είναι ο χειρότερος στον κόσμο.
Hey, έμαθες τα νέα;

Ο καλύτερος μπαμπάς του κόσμου ξοδεύει τα λεφτά του στο Πλαίσιο.
Αγοράζει δώρα για το παιδί του, για την γκόμενα, δώρα για την αδερφή, τον μπατζανάκη και τη γυναίκα του από το Πλαίσιο, και βασικά με αυτόν τον άμεσα μετρήσιμο τρόπο γίνεται ο καλύτερος άνθρωπος του κόσμου.
Εξαγοράζει συναισθήματα, σχέσεις, στιγμές, τρυφερότητα, ουσία, με μια μεγάλη σακούλα από κάποιο κατάστημα, τους την πετάει στα μούτρα και ξαπλώνει να διαβάσει εφημερίδα πετώντας τις κάλτσες στον αέρα, έτσι για το χάι.  Δεν χρειάζεται να κάνει τίποτ' άλλο.  Έχει κάνει τόσα.  Έχει ξοδέψει άλλα τόσα.
Πραγματικά, από τις λίγες καμπάνιες που μ'έχουν τόσο ενοχλήσει τον τελευταίο καιρό.
Όχι, περίμενε, δεν με έχουν ενοχλήσει, με έχουν προσβάλλει και με έχουν στεναχωρήσει.  Με έχουν κάνει να σκεφτώ τον μπαμπά που σκίζεται στη δουλειά από τα ξημερώματα για λιγοστά λεφτά και ακουμπάει την πλάτη του στη στάση περιμένοντας το λεωφορείο.  Κουτουλάει από την νύστα και από την κούραση γιατί το προηγούμενο βράδυ γύρισε αργά το απόγευμα και δε στάθηκε ούτε λεπτό, για να παίξει με τα παιδιά του.  Και στέκεται στη στάση παγωμένος, με φόντο την επιδεικτική, υπεροπτική, εκτός τόπου και χρόνου ατάκα που πούλησε κάποιος διαφημιστής στον πελάτη του:
"Γίνε ο καλύτερος μπαμπάς του κόσμου".
Με ένα iPad, ένα smartphone, ένα laptop, να, τώρα μπορείς και εσύ.  Σε αυτή την εποχή που αγωνιζόμαστε με δυσκολία να αποτινάξουμε από πάνω μας την ταμπέλα του επιφανειακού υλιστή μαλάκα έρχεται μία χαρούμενη, χριστουγεννιάτικη καμπάνια να μας θυμήσει πόσο σαπουνόφουσκες είμαστε ακόμα που αντέχουμε να βγαίνουν στον αέρα τέτοια καμια φορά σαχλά, καμια φορά επικίνδυνα μηνύματα.
Μπορώ να το κάνω πολύ μελό.  Πολύ μελό, σου λέω.  Να μπλέξω μέσα παιδάκια με βουρκωμένα μάτια γιατί δεν πήραν κανένα δώρο, ανεργία και μπαμπάδες στα νοσοκομεία, διαζύγια και άδειες κούνιες που τρίζουν στις παιδικές χαρές, Νίκο Ξανθόπουλο και καμαρούλα μια σταλιά και όπου υπάρχει αγάπη υπάρχει ευτυχία και όλα αυτά σαλάτα, αλλά θα μείνω στο προφανές, στο αδιανόητο και το ανεξήγητο.
Με ποιο σκεπτικό, τέτοια εποχή, με τόσα πρόβληματα, τόση στεναχώρια, τόση απ'όλους υπεράνθρωπη προσπάθεια, βγαίνει μία εταιρεία να βροντοφωνάξει με προστακτική σιγουριά πως όλα αυτά λύνονται.  Ακυρώνονται.  Ανταλάσσονται.  Διαγράφονται.  Με ένα gadget.
Και έτσι μαγικά, αυτόματα γίνεσαι αυτό που με τόσο κόπο χρόνια προσπαθείς να χτίσεις.  Γίνεσαι μια γλυκιά (όχι καλύτερη, σκέψου αν αξίζει ο τίτλος πριν ξοδευτείς για το laptop) μαμά, η γυναίκα της ζωής του, ο αγαπημένος θείος, όλα εξαγοράσιμα, όλα εύκολα, όλα τόσο αναίσθητα.
Μετά από πολλή (όχι και τόσο δηλαδή) σκέψη αποφάσισα να παραμείνω μια μετριότητα.  Ούτε πολύ γλυκιά, ούτε τόσο επιθυμητή, υπέροχη, αγαπητή, πανέμορφη, πανέξυπνη, οβερόλ γαμάτη και σίγουρα ποτέ, μα ποτέ, η καλύτερη.  Είναι το κόστος που δέχομαι να πληρώσω για να μην ξαναψωνίσω στο Πλαίσιο.








20 σχόλια:

  1. Πόσο ωραία ανάρτηση! Πόσο δίκαιο έχεις, πόσο συγκινητικό το κείμενο του Βαγγέλη, κι εμείς στην ανεργία είμαστε 2 χρόνια τώρα...χάλια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολύ συγκινητικό κείμενο! Από αυτά που σε κάνουν να σκέφτεσαι. Μπράβο και σους δυο σας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πολύ συγκινητικό κείμενο... Φέτος στο σχολείο της κόρης μου 2 παιδάκια δεν πήραν δώρο για τα Χριστούγεννα. Ο Άγιος Βασίλης δεν πρόλαβε λέει να περάσει γιατί είχε δουλειές, αλλά επειδή ήταν υπέροχα παιδιά, μέσα στη χρονιά θα τους φέρει σίγουρα ένα καλό δώρο.
    Και σε αυτούς τους γονείς, οι οποίοι το καλύτερο δώρο που έχουν να προσφέρουν στα παιδιά τους είναι αγάπη, στέγη και τροφή, δείχνεις αυτή τη διαφήμιση. Σε αυτούς τους γονείς οι οποίοι στέλνουν σε έναν φτηνό αλλά καλό συνοικιακό παιδικό σταθμό το παιδί τους για να είναι σίγουροι ότι θα τρώει , τουλάχιστον, πρωινό και μεσημεριανό με 230 ευρώ τον μήνα, (εκείνοι ας τη βγάλουν και με νερόβραστα μακαρόνια), λες ότι θα είναι καλοί γονείς αν προσφέρουν στο παιδί τους γκατζετάκια.
    Ε όχι κύριοι του ΠΛΑΙΣΙΟ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. (this is not positive. this is HELL... θα στα πω στο φάτσε στράνε όβερ μακαρονάδασης)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. σταμάτα καλέ.
      όπου public βάλε ανταγωνισμός κι εσύ άμα δεν σου κάνει.
      που πήγε το χιούμορ σου.

      Διαγραφή
    2. δεν έχω χιούμορ, έχω νεύρα!

      Διαγραφή
  5. πολυ ωραιο κειμενο!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ρε yo! τα διάβασα και τα δύο μαζί και με μου άρεσε πολύ η σύνθεση! να τα λέμα και αυτά όχι μόνο χαβαλέ! μπράβο, ζετέμ :-)
    γράφεις καταπληκτικά να ξέρεις

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. χαχα! Σούπερ κείμενο λέμε :)
    τώρα που η ΗΡ περναει -μέσω κοσκο- μονο απο Ελλανταν, να δεις ποσο ψηλα θα φτασει το Πλαίσιο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Πρώτον σε διαβάζω εδώ και λίγο καιρό και νιώθω ότι ευτυχώς υπάρχουν και άλλες που έγιναν μαμάδες σε αυτό τον κόσμο αλλά δεν πάθαμε ομαδική μαλάκυνση και συνεχίζουμε ναι μεν ως χαζομαμάδες αλλά με ενδιαφέροντα! Δεύτερον αναρωτιόμουν αν ήμουν η μόνη που είδα αυτή τη διαφήμιση και κοντοστάθηκα κάποια στιγμή στο κέντρο και σκέφτηκα "είναι δυνατόν"? να που βρέθηκε κάποιος να τα πει και ναι η εποχή δυστυχώς έχει πολύ μελό και είναι ανεπίτρεπτο την ώρα που ένας άνεργος μπαμπάς αυτοκτονεί να βλέπουμε μπροστά μας τέτοια μνμ! Συνέχισε έτσι γιατί έχουμε ανάγκη το χιούμορ - αυτό μάλλον θα μας σώσει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ωραία η ανάρτησή σου. Σωστά τα λες αλλά θα πρέπει να θυμάστε κάτι. Το Πλαίσιο και το κάθε Πλαίσιο είναι άλλη μια εμπορική εταιρία η οποία για να μπορέσει να επιβιώσει και να κρατήσει τον πατέρα οποιουδήποτε στη θέση του χωρίς μείωση μισθού κ.τ.λ., πρέπει να κάνει το εξής και μοναδικό ένα..... να πουλάει αυτά που πουλάει στο κοινό που έχει και να προσεγγίσει και κοινό από ανταγωνιστές. Αυτό κύριοι ονομάζεται Καπιταλισμός και ζείτε μέσα σε αυτόν πολλά χρόνια τώρα. Είμαι σίγουρος οτι υπάρχει πολύς κόσμος που ενοχλήθηκε από αυτή την καμπάνια (μέσα σε αυτούς δεν είμαι εγώ και ας είμαι 2 χρόνια άνεργος ετών 34) αλλά το μόνο μετρήσιμο σε αυτή την καμπάνια είναι τα νούμερα που ανακοίνωσε το Πλαίσιο όσον αφορά τα κέρδη 9μήνου (νομίζω) τα οποία και ήταν αυξημένα. Αυτό σημαίνει οτι όσοι ενοχλήθηκαν είναι μειοψηφία, την οποία και εκφράζεις με ένα πολύ καλό κείμενο. Όμως δεν μπορεί κανείς να παραβλέψει το γεγονός οτι ίσως ο πατέρας κάποιου για τον λόγο οτι η πολιτική ΠΩΛΗΣΗΣ της Πλαίσιο απέδωσε κέρδη (και μέσα από την καμπάνια Χριστουγέννων) δεν έχασε τη δουλειά του. Με το να κλαίγομαι για την κατάσταση που βρίσκετε η χώρα (που εμείς επιτρέψαμε να φτάσει) και να ψάχνω να γκρινιάξω με κάτι διάλεξε ένας διαφημιστής για να ΑΥΞΗΣΕΙ τις πωλήσεις του πελάτη του (και το έκανε) δεν με κάνει σκεπτόμενο. Γκρινιάρη με κάνει.

    Πέτρος
    Άνεργος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Καλησπέρα!
    Μπράβο Πρόβατε, ωραία η ανάρτησή σας και καλά τα λες!
    Καλός μπαμπάς, ο μπαμπάς με λεφτά.. εκεί μας οδηγεί.. κρίμα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Τη διαφήμιση αυτή δεν την είδα, το άκουσα όμως φευγαλέα στο ραδιόφωνο και είπα "άκουσα καλά;"
    Μετά μου το σχολίασαν τα παιδιά στο σχολείο..και εκείνη τη μέρα δεν κάναμε μαθηματικά και τα παιδιά μου, μου είπαν πόσο χαζομάρα είναι αυτή η διαφήμιση...
    Και μίλησαν για τον μπαμπά , τη μαμά, τον θείο, τη δασκάλα τους...Και είναι τόσα αυτά που προσέχουν τα μικρά μου που κανένα λάπτοπ ή iphone δε μπορεί να τα ξεπεράσει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Εξαιρετικά και τα δύο κείμενα! Αυτό και μόνο!
    Πόσες φορές είδα τις διαφημίσεις στις στάσεις αυτά τα Χριστούγεννα και αναρωτήθηκα ¨ρε πού πάμε, ρε;¨Αν αυτός είναι ο τρόπος να πάρω έναν αχρείαστο τίτλο, τότε δεν θα μπω καν στον κόπο να το σκεφτώ ξανα.... Είμαι η μαμά και αυτό μου φτάνει. Ούτε η καλύτερη ούτε η χειρότερη. Απλά μαμά!
    Υ.Γ. Αυτό με τις επιταγές σκέφτομαι να το χρησιμοποιήσω!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Πονάει και ασχολούμαστε με αυτό γιατί είναι αλήθεια. Η αλήθεια λοιπόν είναι οτι το παιδί σου πάντα θα σε αγαπάει και πάντα θα είσαι η καλύτερη μαμά, ο καλύτερος μπαμπάς κ.τ.λ, αλλά αν τους πάρεις, ας πούμε ένα tablet, θα το ακούσεις αυτό. Δεν νομίζω οτι το βλέπετε από την σωστή οπτική.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Θα ήθελα τόσο πολύ τον "χειρότερο" μπαμπά του κόσμου όταν ο δικός μου ήταν η πρωσοποποίηση του "καλύτερου" του post σας. Πολύ αληθινό και συγκινητικό κείμενο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. ΝΑ ΜΑΣ ΤΑ ΓΡΑΦΕΤΕ ΠΑΙΔΙΑ ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΓΙΝΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Καταπληκτική ανάρτηση. Γινομαι fan και ευχαριστώ τη Γεωργία μέσα απο την οποία σε γνώρισα. Τελικά προτιμώ και εγώ τους κακούς μπαμπάδες. Και ευτυχώς έχω διαλέξει έναν τέτοιο για τα παιδιά μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Ποιά διαφήμιση ρε πουλάκια μου, πάτε καλά; Δεν έχετε αντιληφθεί πως ζούμε σε δυο ταυτόχρονες πραγματικότητες; Η μια του μπαμπά που είναι άνεργος δυο χρόνια, τη δικιά μου, του διπλανού μου, άλλων σαν κι εμένα, και την άλλη, των σαρανταπέντε ξανα-γκαστρωμένων μαμάδων και γκαστρωμένων δασκάλών του παιδικού σταθμού του γιού μου, των πορτοφολιών που για να δώσουν το εικοσάρικο στη γραμματεία πρέπει να σκάψουν μέσα από τα μάτσα με τα πενηντάρικα, και του μπαμπά που μου λέει με ύφος συγκαταβατικό όταν του λέω πως δεν υπάρχουν λεφτά για διακοπές πως δεν είναι δα και ανάγκη να πάμε στο εξωτερικό, μπορούμε να πάμε και κάπου εντός Ελλάδος. Συνέλθετε, δεν ζούμε στην ίδια πραγματικότητα. Οι διαφημίσεις που διαβάζετε τύπου Πλαίσιο απευθύνονται στην ΑΛΛΗ πραγματικότητα, αυτήν που μπορεί και τις στηρίζει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή