πάει και αυτή η εβδομάδα...

Περνάει πολύ γρήγορα ο χρόνος.
Τουλάχιστον έτσι μου φαίνεται, εκτός από το κομμάτι που αφορά στην εγκυμοσύνη μου. Εκεί μου αισθάνομαι ότι κυριολεκτικά έχω κολλήσει, ούτε που μπορώ να πω σε ποια εβδομάδα είμαι με σιγουριά, ούτε αν το μωρό μεγαλώνει. 'Ενα περιέργο συναίσθημα, σαν να έχει περάσει ένα τρίμηνο από την αυχενική διαφάνεια (ενώ έχουν περάσει μόλις δύο εβδομάδες) και ταυτόχρονα η επόμενη επίσκεψη στον γυναικολόγο μου να μην φθάνει ΠΟΤΕ (ενώ είναι σε δύο μέρες).
Επίσης αυτή την εγκυμοσύνη μου δεν προλαβαίνω να την ζήσω στο φουλ. Δεν προλαβαίνω να μιλήσω στο μωρό μου και δεν προλαβαίνω να ονειρευτώ το δωμάτιο του/της. Η μέρα μου με την δουλειά, τις διαδρομές, τον γιο μου είναι κλεισμένη στο φουλ. Ούτε χρόνο για όνειρα δεν έχει.
Παρόλα αυτά, πάει και αυτή η εβδομάδα, πέρασε... Και πέρασε αρχικά ευχάριστα λόγω του ότι ήταν κουλή, της έλειπε δηλαδή η Δευτέρα, και γιατί κάναμε ωραία πραγματάκια.
Την Τρίτη είχαμε μία φωτογράφηση στο Cosmopolitan με την Έφη και τον Γιάννη, που έπεσε τρελό γέλιο και την Τετάρτη παρακολούθησα την εξέλιξη του Walter-call-me-Phelps-no2 στο baby swim του ΟΑΚΑ. Το baby swim του ΟΑΚΑ είναι ωραία φάση γενικώς, ειδικά αν το παιδί χαίρεται. Μέχρι τα τρία τους χρόνια γίνεται σε ειδική πισίνα -που είναι αυτή αν έχετε δει που χαλαρώνουν οι καταδύτες μετά την βουτιά- η οποία όταν την πρωτοβλέπεις είναι απογοητευτική, σαν μια πολύ μεγάλη, στρογγυλή μπανιέρα, αλλά μετά συνειδητοποιείς ότι σε αυτό το στάδιο η ολυμπιακών διαστάσεων σου είναι εντελώς άχρηστη. Επίσης μέχρι τα τρία μπαίνουν με κάποιον συνοδό ο οποίος πρέπει να φοράει tshirt, υποθέτω και για να μην του γλιστρήσει το μωρό (εφόσον μπαίνουν από 6 μηνών) και για να αποφευχθούν αηδιαστικά θεάματα του τύπου κατσαρή, μαύρη τρίχα στην πλάτη ή λεοπάρ τάνγκα και φουλ κυτταρίτιδα από ξεκωλέ μάνα.
Την Πέμπτη είχαμε την τελευταία μας συνάντηση λόγω καλοκαιριού στο δημιουργικό εργαστήρι που πηγαίνουμε, στο 'Ελα να παίξουμε, στην Φιλοθέη. Και εκεί περάσαμε πολύ ωραία, πηγαίναμε από τον περασμένο Οκτώβριο, αν και ήταν το μόνο μέρος που ο γιος μου έμοιαζε συνεσταλμένος. Δεν κατάλαβα ποτέ το γιατί, ούτε οι κοπέλες εκεί κατάφεραν να μου το εξηγήσουν ακριβώς, ίσως γιατί δεν τον ήξεραν σε όλη την υπόλοιπη ζωή του. Η αλήθεια είναι ότι, όσο αστείο και αν ακουστεί, δεν πρέπει να πολυταίριαζε με τα υπόλοιπα 8 ΚΟΡΙΤΣΑΚΙΑ (!) του τμήματος. Τα ανέφερε σπάνια στο σπίτι, σε αντίθεση με την συμμορία του πάρκου, τους 5-6 κολλητούς (bros) που αν δεν τους μνημονεύσουμε τουλάχιστον τρείς φορές την ημέρα κάτι δεν θα πηγαίνει καλά με την ψυχοσύνθεσή μας. 'Ομως, στο 'Ελα να παίξουμε, κάναμε πολύ ωραία έργα τέχνης με πηλό, με νερομπογιές, με σφραγίδες, με χαρτόνια, ψαλίδια, κουμπιά, φτιάξαμε λαμπάδες, καπέλα, μάσκες. Μάθαμε τραγουδάκια και εξελίξαμε τις χορευτικές μας κινήσεις και, ίσως το σημαντικότερο, εξοικειωθήκαμε με τις έννοιες "σχολείο" & "δασκάλα". Το βράδυ έφαγα ωραίο, υγιεινό ψάρι στο Jimmy & the fish, γύρισα μεσάνυχτα και κοιμήθηκα κατά τις 02.00' για να χαζέψω και στα φεισμπουκτουίτερ μου.
Κάπως έτσι, με μία παρουσίαση που πήγε καλά, τελείωσε η εργασιακή εβδομάδα μου.
Αύριο φεύγουμε για Αράχωβα, γιατί Κυριακή πρωί έχουμε μία βάφτιση στην Λιβαδειά, 12 το πρωί, που δεν θα καταφέρναμε ποτέ να φτάσουμε στην ώρα μας αν πηγαίναμε αυθημερόν. Γενικώς ξυπνάμε αργά σαν οικογένεια (ο γιός μου συνήθως κατά τις 9, και σήμερα 10.15) και είμαστε και εξαιρετικά ανοργάνωτοι (αλλά έχουμε πλάκα!)
Στην Αράχωβα λοιπόν θα μείνουμε στο Aegli Resort & Spa, που έχει και ένα μεγάλο παιδότοπο, πισίνα και πίστα roller. Επειδή όλα αυτά είναι εσωτερικά και η πίστα ρόλερ τον χειμώνα μετατρέπεται σε παγοδρόμιο (η τιμή βέβαια διπλασιάζεται τότε), θα προσπαθήσω να σας μεταφέρω εντυπώσεις έχοντας στο μυαλό μου ότι το σαββατοκύριακο με τον πρώτο καύσωνα το Aegli Resort & Spa δεν θα είναι top προορισμός για οικογένειες.
Και εσείς να περάσετε καλά.
Καλό, τρελό ΣουΚου xxx