27.5.13

Μια Τρίτη πρωί και μετά βράδιασε.

Τις τελευταίες μέρες ζω όχι ακριβώς διακοπές, αλλά έτσι μια ανέμελη φάση ποτοφαγίας με φίλους που περιτριγυρίζεται από ιατρικές εξετάσεις που έπρεπε να κάνω περίπου 7 χρόνια πριν, συγκέντρωση χαρτούρας που έπρεπε να έχω κάνει στην προηγούμενη ζωή, μερικά -τα λες και- επαγγελματικά ραντεβού και πολύ παιδί.  Πολύ παιδί, αλλά αλλιώς, δηλαδή καλύτερα.  Με όρεξη.  Και χωρίς κούραση.
Την προηγούμενη εβδομάδα χτύπησε το τηλέφωνο και με πήρε μια φίλη να μου ζητήσει μία τελευταία, από αυτές τις προτελευταίες, χάρη.  Να πάμε στο τάδε μπαρ που θα είναι ο τάδε τύπος που της έχει πει και της έχει κάνει την τάδε μαλακία και εκείνη γουστάρει το τελευταίο οκτάμηνο.  Επειδή η συγκυρία βόλευε τον οικογενειακό προγραμματισμό, πήγα.
Ο τάδε τύπος είναι παντρεμένος και η τάδε φίλη μου είναι ηλίθια - δεν την πειράζει ο χαρακτηρισμός τα έχουμε πει κατάμουτρα.
Κάτσαμε λοιπόν εκεί με άλλον έναν φίλο μας που φυσικά ιδέα δεν είχε ο άνθρωπος και δεν κατανοούσε γιατί η άλλη έβγαζε το λιπ γκλος από την τσάντα με την ταχύτητα που έσκασε ο τύπος από την στρατόσφαιρα, ανέμελες και καλά, ευδιάθετες όντως, μέχρι που ο τάδε ήρθε, ανέμελος κι αυτός μη χέσω, έκατσε λίγο με την παρέα του, μετά πήρε το ποτό του και ήρθε σε εμάς.
Τώρα αυτό αν ήταν καλό ή κακό είναι σχετικό, η δικιά μου το καταδιασκέδαζε, "ανώδυνο" flirting, χαρούμενο, ιδανικό σε οποιεσδήποτε άλλες συνθήκες, ανεβαστικό όπως και να έχει, μέχρι που εμφανίστηκε και κάποια άλλη στο κάδρο.
Μία ακόμα πιο παλιά γνωστή, συμπαθέστατη τολμώ να πω σε εσάς γιατί η φίλη μου μού έδεσε το στόμα με ταινία για να μην το ξεστομίσω, ό,τι και να ήταν πάντως είχε την προσοχή του κολλημένη πάνω της.  Η συνομιλία έγινε πιο δύσκολη, το βλέμμα του είχε παντελώς αποσπαστεί, με τα αστεία της δικιάς μου γελούσαμε μόνο μεταξύ μας, εκείνος ήταν αλλού, όχι με αγένεια, αυτό που δεν μπορείς να κάνεις διαφορετικά, το παλεύεις αλλά σ'έχει νικήσει και απ'ότι φαινόταν προ πολλού.
Είχε αεράκι, εμείς είχαμε πιεί πολλά ποτά για να το καταλάβουμε, αλλά η κοπέλα εκεί απέναντί μας με το φανελάκι φλούδα έτριβε τα μπράτσα της, κατέβασε τα μακριά μαλλιά της και τραβούσε την παρέα της να χωθούν σε ελεύθερη γωνία.
'Οπως μιλούσαμε για τον Baz Luhrmann εκείνος σηκώθηκε, υποθέτω ότι ψέλλισε ένα "συγγνώμη", πήγε δίπλα της με ένα χαμόγελο μόνο και της ακούμπησε τη ζακέτα του στους ώμους.  Εκείνη γύρισε, δεν τον είχε δει τόση ώρα, έσφιξε τη ζακέτα του πάνω της και τα μάτια τους έκαναν σαν τους σπινθήρες στα ξυλάκια που χώνω εγώ στις παιδικές τούρτες γενεθλίων.  Λίγο μαγεία, ξανατολμώ να πω.
Η φίλη μου πλήρωσε για όλους και μας είπε το πιο αποφασιστικό Πάμε, από εποχής καμπάνιας Γιώργου Παπανδρέου.  Μου φάνηκε τόσο απογοητευμένη όσο και σίγουρη, σαν να πέρασε στο επόμενο στάδιο της αποδοχής, από τον μικροήχο που έκανε μια ζακέτα ακουμπώντας πάνω σε άλλους ώμους εχθρικούς και όχι στους δικούς της.
- Ρε συ, αφού είναι παντρεμένος ο άνθρωπος, τόσες φορές τα έχουμε πει... ξεκίνησα να λέω.
- 'Οχι.
Τα μάτια της σαν τα δικά τους.
- Είναι ερωτευμένος.
Αφήσαμε τον τρίτο της παρέας και περπατήσαμε πολλούς κύκλους επίτηδες μέχρι να φτάσουμε στο αυτοκίνητο.
Φυσούσε και δεν ήθελε επάνω της τίποτα.





15 σχόλια:

  1. Εγώ τώρα γιατί λυπάμαι την καημενούλα γυναικούλα του κυρίου, δεν ξέρω................
    Σόνια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ούτε εγώ γνωρίζω όλη την ιστορία άρα δεν λυπάμαι κανέναν να σου πω την αλήθεια.

      Διαγραφή
  2. Πάντως η κίνηση με τη ζακέτα στους ώμους είναι all time classic και πάντα πιάνει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Η αλλη με τη ζακετα ηταν η γυναικα του, ή παιζει και τριτη στην ιστορια? μπερδεύτηκα.
    Φραντζεσκα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φραντζέσκα δεν είσαι η μόνη...

      Διαγραφή
    2. Με σκοτώνετε κορίτσια, με σκοτώνετε. Υπήρχε ΚΑΙ ΤΡΙΤΗ.

      Διαγραφή
  4. καλημερα.σε ειδα στις ψηφιακες γειτονιες αλλα δεν σου μιλησα.διαβαζω τις αναρτησεις σου γιατι εχουν ενα ιδιαιτερο στυλ και μου αρεσει..εγω ειμαι μαμα 3 χρονου κοριτσιου και μου αρεσει να διαβαζω πολυ ομορφα blog.να χαιρεσαι την οικογενεια σου και καλη επιτυχια στην αναζητηση εργασιας.
    εμενα οι περισσοτερες φιλες ειναι δεσμευμενες και οι ελευθερες ειναι πιο συντηρητικες οποτε δεν εχω μετρο συγκρισης με τη δικη σου φιλη...ομως δεν ειναι λιγο καπως να δινεις σημασια σε ανθρωπο που ειναι αλλου??

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. γειά σου Χαρά, σε γενικές γραμμές μπορεί (και πάντα υπό συνθήκες και προϋποθέσεις) και να είναι έτσι, το θέμα εδώ είναι ότι η φίλη μου είδε έναν άνθρωπο που είναι ΑΛΛΟΥ και το κατάλαβε. το πού αλλού είναι, προσωπικά ούτε το κρίνω ούτε με αφορά.

      Διαγραφή
  5. Δυστυχώς σπάνια οι γυναίκες αντιλαμβανόμαστε αυτό που λέει και ο τίτλος της ταινίας "He's just not that into you". Ήθελε πολύ θάρρος από τη φίλη σου για να το συνειδητοποιήσει και να το αποδεχτεί τόσο γρήγορα. Χωρίς εγωισμούς αλλά με όλη τη στενοχώρια που συνεπάγεται, γιατί άνθρωποι είμαστε.
    Τις περισσότερες γυναίκες μας πιάνει αυτό το εγωιστικό "Εγώ θα τον χωρίσω", "Θα τον διεκδικήσω", "Θα τον κάνω να με θέλει", "Θατον κάνω άντρα" (yes it's happened to me).


    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. συμφωνώ, νομίζω ότι το είχε συνειδητοποιήσει αρκετά πριν, απλά χρειαζόταν αυτό το πέταγμα νερού στο πρόσωπο. το παγωμένο.

      Διαγραφή
  6. Όλγα Χατζηχρίστου30 Μαΐου 2013 - 9:31 μ.μ.

    νομίζω πως πολλές από εμάς - να μην πω όλες - είχαμε κάποτε μια τέτοια "ηλίθια" φίλη ή δίπλα μας ή και ... μέσα μας - που ήξερε, αποδεχόταν και τελικά την τραβούσε ο οργανισμός της την ταλαιπώρια ... είναι αυτή η άτιμη η γοητεία που θολώνει το μυαλό -
    Μου αρέσει το στυλ που γράφεις, είναι πολύ άμεσο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όλγα Χατζηχρίστου2 Ιουνίου 2013 - 12:22 π.μ.

      και τελικά, πώς είναι σήμερα η ψυχολογία της φίλης σου; ναι μεν το αποδέχτηκε, είναι όμως και ήρεμη;;; εκεί είναι το δύσκολο νομίζω

      Διαγραφή
  7. Όλγα Χατζηχρίστου2 Ιουνίου 2013 - 11:33 π.μ.

    ... να πω την αλήθεια μου, στην τρίτη ανάγνωση κατάλαβα ότι η φίλη είχε συνειδητοποιήσει ότι δεν υπήρχε μέλλον με τον συγκεκριμένο άνθρωπο! Και τέτοια φίλη δεν είχα είναι επίσης αλήθεια, ούτε δίπλα μου ούτε ... μέσα μου!!! χαχα

    ΑπάντησηΔιαγραφή