26.11.10

Στα πρόθυρα (νευρικής κρίσης).

Λοιπόν, σε διάφορες φάσεις της ζωής μου είχα συζητήσει με διάφορες γυναίκες (κυρίως μαμάδες) την απόφαση ζωής του αν τελικά κερδίζεις ή χάνεις όταν έχεις παιδιά, και συνεχίζεις να δουλεύεις.
Η απάντηση βεβαίως καταφατική για την μία ή την άλλη κατάσταση, αλλά με προϋποθέσεις, κάτι σαν μια μέση λύση, είναι ό,τι φυσικότερο θα έλεγε μία γυναίκα του σήμερα.
Ναι στην δουλειά, αλλά με προϋποθέσεις (που συνήθως έχουν να κάνουν με το ωράριο), ναι στο να είναι η μαμά συνέχεια σπίτι, αλλά και πάλι με προϋποθέσεις, που συνήθως έχουν να κάνουν με μία οικονομική κατάσταση που θα της επιτρέπει και μία ελάχιστη ελευθερία.
Ευχαριστώ πολύ, με υποχρεώσατε, και καλά κρασιά.
Έτσι απαντάω και εγώ.
Αυτές τις μέρες, που όπως πάνε τα πράγματα μάλλον θα γίνω η πρώτη γυναίκα θαύμα που έζησε την εγκυμοσύνη του ελέφαντα και προφανέστατα θα γεννήσει τα Χριστούγεννα (δεν εξηγείται διαφορετικά), που έχουν πρηστεί τα χέρια και τα πόδια μου και η διαδρομή σαλόνι κρεβατοκάμαρα με κάνει να λαχανιάζω και να σιχαίνομαι τον εαυτό μου γι'αυτό, νομίζω ότι πήρα την απόφασή μου όσον αφορά στο παραπάνω δίλημμα, κάθετα και αμετάκλητα!

Να δουλεύει η μαμά.

Να ξυπνάει το πρωί, να παίζει με το παιδάκι της, να γίνεται γκομενάρα, να
γεμίζει την τσάντα της με organiser, lip gloss και i-phone, να μπαίνει στο αυτοκίνητό της με υπέροχες μουσικές και να μεταπηδά σε έναν άλλο κόσμο με δράδη, διάδραση και ευστροφία.
Εκεί να συναναστρέφεται και με νεολαία που χέστηκε για τα μωρουδιακά, να αντιμετωπίζει θέματα, να λύνει προβλήματα, να ρουφάει επιβράβευση και να τσεκάρει το μανικιούρ της κολλητής της.
Στο τηλέφωνο να μιλάει με τα μωρά της, να τους στέλνει φιλιά και αγκαλιές, να χαζεύει τις φωτογραφίες τους στο γραφείο της, γιατί αυτή είναι η ζωή της, η χαρά της και η καρδιά της όλη, χτυπάει μόνο ΕΚΕΙ.  Η δουλειά είναι διάλειμμα.
Και μετά πίσω στην πραγματική αγάπη, όχι πάντα τρισευτυχισμένη (δουλεύω αρκετά χρόνια, δεν είμαι ηλίθια), αλλά σίγουρα τσιτωμένη και εξιταρισμένη, είναι στο χέρι της τώρα να επωφεληθεί από όλο αυτό και να το μετατρέψει σε δημιουργικότητα, σε εκτίμηση για την οικογένειά της, σε ενέργεια για τα παιδιά της και όχι σε κατατονία, νεύρα, μελαγχολία ή βαρεμάρα.  Αυτό είναι το ζόρικο part, αλλά δεν είπε ποτέ κανείς ότι η εργαζόμενη μαμά είναι ένας ξεκούραστος ρόλος.
M' αυτά και μ'αυτά λοιπόν, αποφάσισα.
Το είδος της δουλειάς, το ωράριο, οι οικονομικές αποδοχές, οι συνεργάτες, η εξέλιξη στην ιεραρχία, είναι δική σας απόφαση.
Ok, ξέρω τί θα μου πείτε. Και εντάξει, θα ξαναγράψω επί του θέματος - σε κανένα χρόνο.  Όταν η εγκυμοσύνη του ελέφαντα, η δύσπνοια, οι φόρμες και τα μαζεμένα μαλλιά, τα τάντρουμ του γιού μου και η διαρκής του μανία να ντύνεται και να ξεντύνεται anytime, δεν θα μου έχουν κάνει τα νεύρα τσατάλια και θα μπορώ να σκεφτώ καθαρά.
Αλλά τότε δεν είναι που έχω θα αδυνατίσει, θα μπορώ να ντύνομαι ωραία, θα αράζω με κρασιά στα σπίτια φίλων (αργά, όταν θα έχουν κοιμηθεί τα μωρά μου) και θα σχεδιάζω με φοβερή προσμονή το απόλυτα τρυφερό οικογενειακό σαββατοκύριακο?
Το αποκλείω να αλλάξω γνώμη.

Μην σας πω ότι θα κάψω live όλα τα σουτιέν μου στο youtube αν συμβεί αυτό.

8 σχόλια:

  1. Βρε Γιολίνα μου τι εγινε?? Ξεχασες να γεννήσεις???
    Εισαι καταπληκτική!!
    Δικιο εχεις. Περασα και εγω απο το σταδιο αφηνω τη δουλεια και κάθομαι σπιτι.Το ηθελα πολύ. Τα πρωτα δυο χρονια με δυο παιδια με διαφορά ηλικίας 18 μηνών ειναι παρα πολύ ωραια, Η πιο όμορφη περίοδος κούρασης. Τωρα πια προσπαθώ μετα απο 6 χρονια να κανω αυτο που περιγράφεις. Οχι οπως σκριβως το λες, αλλα καπως ετσι. part time συγκεκριμενη δουλεια, ¨"οποτε μπορω και οσο μπορω" Καποιες μέρες ή κάποια απογεύματα λοίπω για δουλεια και ατέλειωτες ώρες δουλειας σπιτι.Ζω ομως τα πάντα. Δεν ειναι εύκολο αν δεν εχεις την οικονομική υποστίρηξη που θες. Αλλα αξιζει να το κάνεις. Πρόσεξε μόνο μην γινει το ωραριο 09:00- 19:00 γιατι θα χασεις πολλα!! Βεβαια η πιο ωραια στιγμη ειναι οταν θα γυρίζεις απο τη δουλεια, θα τρεχουν δυο πλασματακια να τα παρεις αγκαλια, αδιαφορόντας για τα lap top, τη τσαντα και ότι αλλο κρατας, θα σου λένε οτι τους ελειψες θα κρεμονται απο πάνω σου και θα προσπαθουν να σου περιγραψουν μαζι τι εκαναν μεσα στην ημέρα τους. Και θα τελειωνουν με την ατακα " μαμα τη μας εφερες??" και αυτο μην το απαντησεις, Παντα κατι θα φερνεις.
    Οπως βλέπεις η ωρα που σου γραφω ειναι περίεργη. Ειναι η μονη ώρα που όλοι κοιμούνται και μου αρεσει., Μολις κλεισω παω για γαλατα, ξυπνημα και σχολεια. Υπεροχω μερα καλημερα σε όλους.
    Εισαι καταπληκτικη.
    Μηλενη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν το συζητώ! δουλειά και πάλι δουλειά! Το θεωρώ περιττό να εξηγήσω πως δεν εννοώ δουλειά εις βάρος των μωρών μας. Αλλά όχι και να μεγαλώσουν τα μωρά εις βάρος μας. Ωραία τα αγκού και τα πλέιμομπιλ κάστρα, δράκοι και καταπέλτες αλλά ζητάω το μυαλό μου πίσωωωωωωωωωωω...... επίσης θέλω ένα ποτήρι κρασί, πότε θα πιώ κι εγώ, οέο;!

    Οι τελευταίες μέρες ήταν και για μένα οι χειρότερες, είχα πρηστεί, πονούσαν τα πόδια μου, δεν μπορούσα να περπατήσω και έπρεπε να με κυλάνε από δωμάτιο σε δωμάτιο σαν ρόδα από τριαξονικό...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. o Antonis proxthes sto Golden Hall apofasise pos den ithele na perpataei me papoutsia kai kaltses ta petage sunexeia (kathotan kato sto patoma, ta ebgaze kai ta strimoxne sto karotsi tou)Afou h diadikasia epanalifthike 10 fores, apofasisa WHAT THE F*&%$K kai ton afisa xsamolimeno xsupolito (or xsebrakoto opos fonaze o Aris pou eixe pathei sok os gnostos upoxondrios). an kai upirxe kosmos pou mas koitouse kai itan etoimoi na fonaxsoun tin pronoia, mia mama pou to diko tis 2 xrono kukloforouse me ena papoutsi me koitaxse me solidarity kai mou eipe "kalutera na eimastan grafeio tora e"?

    xxx
    A

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. η ψηφοφορία που είναι να ψηφίσω δουλειά; όσο και να κουράζομαι, όσο και να γίνομαι κομμάτια για να είμαι καλή επαγγελματίας και ταυτόχρονα καλή μαμά, δεν θα σταματούσα τη δουλειά μου με τίποτα για να κάτσω σπίτι. είναι κάτι που με γεμίζει, νιώθω ότι δημιουργώ και πάω σπίτι, νιώθοντας ότι έκανα κάτι και για μένα. και επειδή νιώθω καλά με τον εαυτό μου μπορώ να προσφέρω ακόμη περισσότερα στα παιδιά μου.

    νομίζω θα τα είχα παίξει αν ήμουνα σπίτι. να κάνω τι; να βλέπω πρωϊνάδικα και να μαγειρεύω; για όνομα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ΚΑΙ ΕΓΩ ΘΑ ΕΠΕΛΕΓΑ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΚΑΝΕΝΑΝ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΕΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ.ΔΕΝ ΤΟ ΜΕΤΑΝΙΩΣΑ ΣΤΙΓΜΗ ΟΜΩΣ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΡΙΕΡΑΣ,ΘΑ ΗΤΑΝ ΑΛΛΙΩΣ.ΟΙ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΟΤΑΝ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΕΣ ΟΜΩΣ ΕΝΑ ΔΙΑΛΛΕΙΜΜΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ.ΑΣΕ ΠΟΥ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ ΔΕΝ ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΑΠΟ ΧΟΜΠΙ.ΦΙΛΙΑ.ΚΑΛΑ ΕΣΥ ΠΟΤΕ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΓΕΝΝΗΣΕΙΣ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Συμφωνώ… ΔΟΥΛΕΙΑ…κ ας μην έχω παιδιά. Στο μόνο που θα διαφωνήσω είναι ότι κ αν κάνεις, αυτή τη ρημάδα την επιβράβευση δεν πρόκειται να την δεις!!! Γι’ αυτό καλύτερα να γυρίσεις λίγο νωρίτερα σπίτι της …!
    Κουράγιο μικρέ ελέφαντα!!
    Φρόσω

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ήρθε το δικό μας! Ευχαριστώ που πετάχτηκες από το μπλογκ μου να ρωτήσεις :)
    Και ναι, θα επιστρέψω κι εγώ στη δουλειά μόλις τελειώσει η άδειά μου. Προς το παρόν βέβαια δεν θέλω να αφήσω τη μικρή ούτε για να πάω μέχρι τον κήπο :) αλλά είμαι σίγουρη ότι σε λίγο θα χρειάζομαι διάλειμμα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. μετά από 7μιση χρόνια εργαζόμενη μητέρα 2 παιδιών έχω να πω πως δεν μετανοιώνω ούτε λεπτό !!! Είναι πολύ ωραία να μπορείς να φορτίζεις τις μπαταρίες σου με άλλες εικόνες και να αισθάνεσαι ότι συνεχίζεις να είσαι παραγωγική και πολλά αλλά πράγματα εκτός από μητέρα... Λατρεύω τα ζουζουνάκια μου και μπορώ να είμαι μια τρισευτυχισμένη χαζομαμα !!! Βεβαια κάθε μέρα πέφτω για ύπνο το λιγότερο στις 1 γιατι αφου τα βάλω για ύπνο στις 9 πρέπει να μαγειρέψω - συμαζέψω και να βρώ και επιτέλους λίγο χρόνο για μενα αλλα δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα σε αυτή τη ζωή ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή