30.4.13

Η απόλυση, part I.

'Εσερνα μαζί μου δύο τεράστιες κούτες από εποχές Leo Burnett, τότε που κάναμε τις εσωτερικές μετακινήσεις.
'Ετσι είμαι εγώ, έχω ζήσει έναν ολόκληρο χρόνο στο Λονδίνο με ρούχα μέσα στις βαλίτσες.
Μαζεύω τα σημαντικά και καλά, αναμνήσεις, πληροφορίες, τα πακετάρω για να αισθάνομαι ασφαλής ή επειδή έτσι βλέπω ότι κάνουν οι άλλοι, έτσι μάλλον θα "πρέπει", και μετά καταφέρνω να πορεύομαι χωρίς αυτά με επιτυχία, χωρίς να χρειαστώ και ν'αναζητήσω απολύτως τίποτα - διπλής ανάγνωσης.
Σήμερα τις άνοιξα τελικά για να μην τις γυρίσω πίσω στο σπίτι, με δύο παιδιά, πατίνια, playmobil, καροτσάκια για τις κούκλες, τα cd μου από εδώ κι από εκεί, τα παπούτσια μας σε διαρκή αναζήτηση τακτοποιημένου χώρου όπως στις φωτογραφίσεις των τοσοδούλικων-που-όλα-χωράνε-φλατς-και-με-άποψη, οι κούτες μάλλον θα σάπιζαν στο μπαλκόνι απολαμβάνοντας τη ζεστασιά της Λούνας που θα τις έκανε κρεβάτι.
Δεν μπορούσα να τις αφήσω άλλο στο γραφείο, γιατί απολύθηκα και το έκανα λόγω τακτ, να μην τα παρατήσω και όλα μπάχαλο.
Εννοείται δεν βρήκα μέσα τίποτα σημαντικό.  Ένα κοπίδι, παλιά briefs, έντυπα, μία πετσέτα δείγμα που φουσκώνει όταν τη βάλεις κάτω απ'το νερό, ένα πλαστικό ροζ ανεμιστηράκι, μια ντουντούκα από κάποιο event που ούτε που θυμάμαι, κάρτες, πολλές κάρτες συνεργατών, πελατών που έχουν ξεχάσει και οι ίδιοι ότι είχαν περάσει από αυτές τις θέσεις, παλιές δικές μου με δύο διαφορετικούς τίτλους, folders με παρουσιάσεις τόσων σελίδων που σε πιάνουν τα γέλια, φωτογραφίες από εταιρικά party με πάρα πολύ sexy αφιερώσεις, ένα μπουκάλι Nike για runners. Dafuq.
Από την πρόσφατη εταιρία τίποτα, άλλωστε οι κούτες ήταν η χρονοκάψουλα της προηγούμενης, μόνο τρεις ειλικρινείς, συγκινητικούς αποχαιρετισμούς (εκτός των πρώην συναδέλφων εννοείται που είχαμε μεταφερθεί εκεί ομαδικά ), δυο φωτογραφίες από τους ωραίους κήπους της Κηφισιάς να ποστάρω στο instagram και έξω από την πόρτα.
Δεν έχω ξανααπολυθεί και δεν ήξερα πώς θα το διαχειριζόμουν.
Για να είμαι ειλικρινής βοηθάει στο ότι ήταν μια ομαδική απομάκρυνση, ένα "κλείσιμο" ολόκληρου τμήματος και άρα δεν το πήρα βαριά προσωπικά, και οι όροι ήταν εξαιρετικά ευνοϊκοί οικονομικά.  Και αυτό βοηθάει, μπορείς να βγάλεις το κεφάλι έξω από το νερό και να πάρεις μια ανάσα, μια μεγάλη ανάσα, να κολυμπήσεις λίγο στα βαθιά χωρίς να φοβάσαι μη σε πνίξει το κύμα παρά μόνο αν θα σ'αρέσει η ακτή που θα σε ξεβράσει.
Μπήκα στο αυτοκίνητο, άνοιξα δυνατά το ράδιο και έπαιζε Robbie, Me and My Monkey, και λέω ωραία φάση να κάνω ταριφιές με το χέρι στο ανοιχτό παράθυρο και να μασουλάω μαλλιά από τον αέρα, με τις κούτες μου φορτωμένες πίσω, το κινητό φορτωμένο με μηνύματα από φίλους και εγώ να είμαι ανάλαφρη.  Η Απολυμένη.
Βασικά έχει ο Ντάριο σήμερα γενέθλια και εγώ πήρα μια τούρτα για δώδεκα χωρίς να έχουμε πάρτυ, περιμένω να κάτσω σε εκείνα τα τραπεζάκια κοντά στο Κάραβελ να την τρώω και να πίνω κρασιά, περιμένω να πάω να βρω τα παιδιά μου το Σάββατο στο χωριό, περιμένω να δω πολλές ταινίες στο σινεμά, να διαβάσω βιβλία, να ξυπνήσω ένα πρωί και να φάω αυγά καθιστή στην καρέκλα με περιοδικό, να ξενυχτήσω ένα βράδυ στη βεράντα μου χωρίς απολύτως κανένα λόγο, να γράψω αυτά τα δικά μου που δεν διαβάζει κανένας, περιμένω να βρω την άκρη μου με ηρεμία.  Γιατί θα την βρω.
Και γαλήνεψα και με αυτό το τηλεφώνημα του μπαμπά μου που ξετρελαμένος με τα εγγόνια του στην ορεινή Αρκαδία, μακριά από τις εξελίξεις, όταν με ρώτησε "τί γίνεται; τί κάνεις;" και του απάντησα να μωρέ εδώ, χαιρετάω και μαζεύω, έκανε μια μικρή παύση και μου είπε:
- Είσαι καλά;  Εσύ μόνο να είσαι καλά και εμείς είμαστε όλοι εδώ, σε περιμένουμε.

21 σχόλια:

  1. Ειλικρινά λυπάμαι, αλλά δεν σε φοβάμαι. Ίσως είναι η ευκαιρία σου να κάνεις κάτι που πραγματικά θέλεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. θα δείξει, πάντως ούτε εγώ λυπάμαι. προσωρινά.

      Διαγραφή
  2. Πολύ συγκινήθηκα όπως το έγραψες, για τίποτα άλλο όμως. Ευκαρία για γλυκάρες ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τι λες τωρα! Ζούμε δύσκολες εποχές...μα χρειαζόμαστε κάπου κάπου κάποια κενά απο την εργασία να ζήσουμε βρε αδερφέ! Να κάνουμε όλα αυτά που λες, να ξενυχτήσουμε χωρίς λόγο, να φάμε πρωινό, να ζήσουμε τα παιδιά μας, να χαρούμε την ελευθερία μας. Ούτε εγώ σε φοβάμαι, όλα θα πάνε καλά.
    Άλλωστε δε μασάς εσύ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. αχαχ, εγώ με "φοβάμαι", για κάποιους λιγότερο προφανείς λόγους. θα ξαναγράψω σχετικά ;-)

      Διαγραφή
  4. Με συγκίνησαν τα λόγια του μπαμπά σου. Μόνο δύναμη και ηρεμία αντλείς από τους γονείς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. σ'ευχαριστώ, καμια φορά εμένα με τρελαίνουν για να είμαι ειλικρινής, αλλά όχι σε αυτά, τα σοβαρά.

      Διαγραφή
  5. Τέτοιες στιγμές είναι που χρειάζεσαι ανθρώπους να σου πουν ότι δεν τρέχει τίποτα. Ότι η ζωή συνεχίζεται και κείνοι θα είναι δίπλα σου no matter what. Κι εσύ φαίνεται ότι τους έχεις. Όλα θα πάνε καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Γιολίνα μου, από χθες το βράδυ προσπαθώ να σου γράψω σχόλιο αλλά με πετάει έξω, δεν έχω λόγια, έχω μείνει κάπως..νόμιζα έκανες πλάκα..τι να πω τώρα ρε γμτ, ναι ok όλα είναι για καλό κλπ κλπ δεν το συζητώ ότι θα βρεις την άκρη σου. Απλά να, είναι αυτή η γαμημένη στιγμή που νιώθεις λίγο άδειασμα. Εύχομαι να περάσει γρήγορα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ΡΕ ΦΙΛΗ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ..καλους καινουργιους δρομους σου ευχομαι!!και σπουδαιες διαδρομες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Είσαι καλά ρε κορίτσι?? Εγώ πιστεύω ότι είσαι καλά ή ότι τέλος πάντων θα γίνεις καλά....
    Και θα κάνεις όλα αυτά που λες ή και τίποτα...

    Εγώ πάντως σου τα εύχομαι όλα..και ταινίες και κρασιά και ξενύχτια και άδειασμα και γέμισμα όλα...ΟΛΑ!
    Κουράγιο...είσαι δυνατή!(ξέρω θα΄χεις σιχαθεί να το ακούς...)
    Κουράγιο "εσύ μόνο να είσαι καλά"...Πολλά φιλιά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. δεν με πειράζει να τα ξανακούω.
      για να δούμε, σ'ευχαριστώ πολύ.

      Διαγραφή
  9. Είμαι σίγουρη πως το κύμα θα σε ξεβράσει σε μαγική ακτή!!! Είμαι πάντα της φιλοσοφίας "κάθε εμπόδιο σε καλό" και "κανένας δεν χάνεται". Εφόσον και οι όροι ήταν ευνοικοί, θα απολαύσεις τα παιδάκια κ τον αντρούλη σου, την ορεινή Αρκαδία και τους υπέροχους γονείς σου και μετά βλέπουμε.
    Μπράβο στον μπαμπάκα σου για τα ζεστά του λόγια. Και εμένα το ίδιο θα μου έλεγε και με συγκίνησες που να σε πάρει Γιολίνα!!!
    Σας εύχομαι λοιπόν ξέγνοιαστες Πασχαλινές διακοπές!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. σ'ευχαριστώ Δήμητρα, είναι συγκινητικοί οι μπαμπάδες.
      και οι μαμάδες, και όλοι αυτοί που τελικά το μόνο που τους νοιάζει είναι αυτό. Το σημαντικό.

      Διαγραφή
  10. ναι, μια άκρη είναι πάντα εκεί για να σε περιμένει. και δυο γονείς. τώρα πια και μια δική σου οικογένεια. μία νέα αρχή εύχομαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Κάθε τέλος και μια νέα αρχή!
    Νέες ευκαιρίες για νέα πράγματα!
    Ξεκουράσου, χαλάρωσε, have fun, ρούφηξε στιγμές και σίγουρα θα ανοίξουν νέοι δρόμοι μπροστά σου!
    Υγεία να υπάρχει και θα τη βρεις την άκρη! For sure!!!
    Φιλιά! ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή